Portret, który uratował mi życie (I Believe the Portrait Saved Me)
Dwadzieścia pięć lat po tym, jak został porwany podczas wojny w Kosowie, malarz Skender Muja opowiada, jak udało mu się przeżyć dzięki zaskakującemu zbiegowi okoliczności. W ostatnich miesiącach wojny Muje oraz wielu albańskich mieszkańców Mitrovicy pojmano podczas próby ucieczki z Kosowa. Zostali zamknięci w szkole zamienionej na obóz detencyjny i nie spodziewali się, że wyjdą stamtąd żywi. Ratunkiem dla Skendera okazała się jego niezwykła umiejętność portretowania ludzi.
Twenty-five years after his abduction during the Kosovo War, painter Skender Muja recounts an extraordinary story of survival. During the war’s final months, Muja and many Albanian citizens from Mitrovica were captured while attempting to flee Kosovo. Detained in a school repurposed as a detention camp, they faced confinement, fear, and an uncertain fate. Narrated by Muja, I Believe the Portrait Saved Me explores resilience and the profound impact of art in even the most oppressive circumstances.
Miasto poetów (City of Poets)
Z rodzinnych nagrań i fotografii irańska reżyserka tka historię metaforycznego miasta, w którym wszystkie ulice noszą imiona poetów. Jego mieszkańcy żyją w utopii, którą napędza miłość do poezji – do czasu. Gdy władza się zmienia i wybucha wojna, powstają nowe dzielnice dla uchodźców, a dotychczasowe nazwy ulic zostają zastąpione innymi. W życiu mieszkańców zaczyna panować chaos i gubią się wśród wspomnień o zapomnianych poetach. Film zdobył Europejską Nagrodę Filmową dla Najlepszego filmu krótkometrażowego w 2026 roku.
Through a collage of personal archive footage and photographs, the history emerges of a small, metaphorical city where all the streets are named after poets. The town's psychogeography defines the mental and emotional state of its inhabitants, who live in a utopian illusion founded on poetry.
Jak złapać motyla? (How to Catch a Butterfly)
W 2021 roku 21-letni Robert Aaron Long zabił osiem kobiet pochodzenia azjatyckiego w salonach masażu w Atlancie w stanie Georgia, twierdząc, że w ten sposób próbował stłumić swoje niekontrolowane pożądanie seksualne. Niderlandzko-japońska reżyserka Kiriko Mechanicus pisze listy do młodego mordercy, bo pragnie zrozumieć, co rasowe fetysze mówią o społeczeństwach, w których się wychowaliśmy. Przy okazji w mistrzowski sposób rozprawia się ze stereotypowym postrzeganiem Azjatek w europejskiej i amerykańskiej kulturze. To wielowarstwowa, intymna i ironiczna równocześnie podróż po świecie pożądania.
In 2021, 21-year-old Robert Aaron Long kills 8 Asian women in massage parlors in Atlanta, Georgia as a way to suppress his uncontrollable sexual desire. Dutch-Japanese filmmaker Kiriko Mechanicus writes letters to the young murderer to find out what his killings have to do with her sexual life. What do our racial fetishes tell us about our hidden human desires?
Daleko od Bejrutu (Far From Beyrouth)
Mon mieszkał ze swoim partnerem Karimem w wygodnej, bezpiecznej Brukseli. Karim wyrusza jednak do rodzinnego Bejrutu, w którym sytuacja robi się coraz bardziej niebezpieczna. Przesyłane przez niego nagrania i wiadomości stają się zapisem tragicznych wydarzeń, ale też listem miłosnym do ukochanego. Ich relacja rozwija się na odległość, a czułość miesza się w tym bardzo osobistym filmie z lękiem o bezpieczeństwo najbliższej osoby.
A modern correspondence unfolds between Mon Dewulf in Brussels and his partner Karim in war-torn Beirut. Dewulf uses videos, voice memos, and text messages to craft an intimate portrait of their relationship.
Maluję swój autoportret, a wychodzi mi moja siostra
Krótkometrażowy, animowany film dokumentalny o Alicji i Bożenie Wahl - siostrach bliźniaczkach i artystkach wizualnych, tworzących w drugiej połowie XX wieku. Film powstał w oparciu o fragmenty dzienników Alicji Wahl, obejmujące ponad 450 zeszytów prowadzonych przez blisko 50 lat oraz twórczość obu artystek. To opowieść o siostrzeństwie, wspólnym tworzeniu i relacji, która stała się centrum zarówno życia prywatnego jak i artystycznego. Dzienniki Alicji będące intymnym, niekończącym się dialogiem z Bożeną otwierają dostęp do świata sióstr, pełnego bliskości i napięć. Film łączy dokumentalną perspektywę z animacją, wykorzystując archiwalne zdjęcia, nagrania i prace artystek oraz techniki kolażu, rysunku cyfrowego i malowania tuszem. Literacką siłę i emocjonalną głębię dzienników podkreśla interpretacja aktorki Magdaleny Cieleckiej, która w roli narratorki wydobyła z nich subtelność, napięcia i wewnętrzny rytm tej niezwykłej relacji.
An animated short documentary about Alicja and Bożena Wahl, identical twin sisters and visual artists. Based on excerpts selected from over 450 diaries kept by Alicja for nearly 50 years and the artistic work of both sisters, the film explores sisterhood, shared creation and a bond that shaped their private and artistic lives. Alicja’s diaries – an intimate, ongoing dialogue with Bożena – open a window to their world. Blending documentary perspective and animation, the film gives voice to artists whose legacy deserves to be remembered.
